Eric SteenwijkMijn interesse voor fotografie is al heel lang geleden onstaan en ik heb kans gezien om er tientallen jaren helemaal niets mee te doen. Wel stiekem genieten van de mooie dingen die fotografie en grafische beelden, kleuren, vormen en lijnen met zich meebrengen, maar niet zelf de camera ter hand genomen om zelf eens iets maken. Het argument daarbij was dat er zoveel andere dingen ook leuk zijn om te doen.
Door zakelijke contacten ben ik een tijdje geleden in contact gekomen met buro’s die op dit gebied werkzaam zijn en ben ik eens verder gaan kijken wat deze precies doen zonder daarbij alleen naar mijn eigen professie (automatisering) te kijken.
Dat viel samen met de opkomst van de digitale fotografie (mooi moment om erin te stappen) en de uitbreiding van mijn eigen diensten op het gebied van het ontwikkelen van websites. Zo is alles toch nog goed gekomen en ben ik op het pad der fotografie terechtgekomen.
De eerste start was een cursus aan de Volksuniversiteit in Geleen. Het leuke daaraan was dat je foto’s zag van anderen en dat stimuleerde mij in het kijken naar foto’s, nu met een beetje technische achtergrond.
Kort daarna (2001) kwam ik via een redactioneel stukje in contact met de Fotokring Geleen, die de vrijblijvende mogelijkheid bood om een aantal keer de twee-wekelijkse bijeenkomsten bij te wonen. Dit leverde een vervolg op van de ervaring die ik had opgedaan bij de cursus van de Volksuniversiteit: kijken naar foto’s van anderen, de verhalen erbij horen, de kritieken te horen en vooral: samen te zijn met mensen die fotografie serieus nemen.
Fotografie is voor mij: het in beeld brengen van een sfeer oftewel: stemmingmakerij. En dat moet dan een sfeer zijn die niet alleen door deskundigen als zodanig wordt uitgelegd, maar door een zo groot mogelijke groep. Deze stelling zorgt voor duidelijkheid voor mijzelf maar zorgt er tevens voor dat een bepaalde klasse foto’s ook afvalt, zoals vormen van experimentele fotografie. Ik probeer in mijn foto’s zo veel mogelijk de foto sec het beeld te laten bepalen en vind de distributiewijze (formaat van de afdruk, zwart-wit i.p.v. kleur) of wijze van aanmaak (digitaal, film, dia) onbelangrijk.
Qua onderwerpen ben ik vooral gecharmeerd van mensen en dieren. Ook “zoekplaatjes” vind ik erg leuk omdat het bij de kijker een verwonderingsproces op gang kan brengen.
Het tijd waarin we nu rondlopen is er een waarin multimediatechnieken een grotere rol gaan spelen en ik denk ook hierin verder in te stappen. Dat wil zeggen het combineren van fotografie, digitale distributiewijzen, “beamer-shows” gecombineerd met muziek en beweging (van het beeld dan, niet van mijzelf). Dit lijkt tegenstrijdig met wat ik eerder hierover schreef maar is het niet, want de foto ‘an sich’ (en de eisen die ik hieraan stel) blijft altijd op nummer één staan en kan mijns inziens toegevoegde waarde krijgen door het synergetisch toepassen van de andere beschikbare technieken.
